جایزه ملی مسئولیت اجتماعی بنگاههای اقتصادی ایران|csr award

اولین جایزه ملی مسئولیت اجتماعی بنگاههای اقتصادی ایران
اولین جایزه ملی مسئولیت اجتماعی بنگاههای اقتصادی ایران


امروزه سؤال اصلی این است که بنگاه اقتصادی باید در راستای منافع چه کسی و با هزینه چه کسی مدیریت شود؟
میلتون فریدمن، اقتصاددان مشهور، مهم‌ترین مدافع رویکرد سهامداران است که این رویکرد در مقابل رویکرد ذینفعان قراردارد.  و به 2 استدلال فایده گرایانه و استدلال وظیفه گرایانه اشاره دارد. استدلال فایده گرایانه بیان می‌دارد که سهامداران سرمایه خود را در اختیار مدیران قرار دهند تا برای اهداف خاصی مورداستفاده قرار گیرد و در مقابل، بهره های مالکیت دریافت می‌دارند. از سوی دیگر طبق استدلال وظیفه گرایانه، پول و سرمایه به این شرط به مدیران داده می‌شود که طبق خواسته های سرمایه گذاران مورد استفاده قرار گیرد و مدیران برای هدف‌های اجتماعی نیاز به اخذ نظر سهامداران دارند.
در مدل های اقتصادی، ذینفعان همه افراد و گروه هایی را که می‌توانند بر تحقق اهداف سازمانی تأثیر بگذارند یا از آن تأثیر بپذیرند، را در بر می گیرد. بررسی تاریخی اصطلاح ذینفعان آشکار می‌سازد که این مفهوم در مقابله با اصطلاح سهامداران به وجود آمد تا نشان دهد که در فرآیند تصمیم‌گیری شرکت‌های مدرن، علاوه بر صاحبان سهام، گروه‌های دیگری نیز دارای منافع هستند. در واقع اندیشمندان معتقدند که همه ذینفعان در موفقیت سازمان مؤثر هستند و به‌طور متقابل، منافعی در سازمان دارند. نظریه ذینفعان در هنجاری‌ترین شکل خود، مدعی است که بنگاه‌های اقتصادی، مسئولیت بزرگ‌تری را در برابر جامعه دارند.
اگر به رویکرد ذینفعان پایبند باشیم، کارکردهای بنگاه‌ها و مدیران آن‌ها را تغییر داده‌ایم و مسئولیت مدیریتی را به حوزه‌هایی فراتر از نظریه اقتصادی و درک قانونی از شرکت گسترش داده ایم. اما به درستی، بر اساس نظریه سهامداران سایه، مسئولیت اصلی شرکت، در برابر سهامداران بوده ولی درعین‌حال دارای مسئولیت اجتماعی، اخلاقی و قانونی نیز می باشد.
بررسی نحوه پیدایش و تکامل مفهوم مسئولیت اجتماعی، نشانگر پویایی هایی است که همواره وجود داشته و موجب غنای روزافزون این مفهوم شده است.
پدید آمدن و پیشرفت مسئولیت اجتماعی شرکتی در طول قرن بیستم، پیامد پیشرفت‌های اجتماعی اقتصادی و اجتماعی قانونی بوده است که به‌نوبه خود، سبب انتقال میزان زیادی از قدرت به اقتصاد خصوصی به‌طور عام و به شرکت‌های بزرگ به‌طور خاص شده اند. بسیاری از این پیشرفت‌ها، از تغییرات گسترده در ساختارهای اقتصادی و نیز محدوده وسیع فعالیت و تأثیر شرکت‌ها سرچشمه می‌گیرند که تا قرن اخیر، هرگز به این سطح نرسیده بودند. در اثر شرایط مطلوب جدید، امکان تأثیرگذاری بیشتری برای شرکت‌ها فراهم‌شده، ولی درعین‌حال احتمال سوءاستفاده از قدرت به‌وسیله آن‌ها نیز به وجود آمده است. درنتیجه، مسئولیت اجتماعی، به‌عنوان عنصر مهارکننده برای قدرت، تأثیر و تخلفات شرکت‌ها، اهمیت و مقبولیت زیادی به دست آورده است.

در عین حال هم‌پوشانی آشکاری بین دو مفهوم حاکمیت شرکتی و مسئولیت اجتماعی شرکتی وجود دارد. به‌خصوص زمانی که مفهوم گسترده حاکمیت شرکتی را در نظر بگیریم، آشکار می‌شود که حاکمیت خوب، شامل مسئولیت پذیری و برخورد درخور با خواسته های همه ذینفعان کلیدی و پاسخگویی به آن‌ها است. بنابراین، بین این تصور از حاکمیت شرکتی و تصوری از مسئولیت اجتماعی که مبتنی بر ذینفعان بوده ، هم‌پوشانی آشکاری وجود دارد.
با این‌حال، پیوندهای دیگری نیز بین دو مفهوم حاکمیت شرکتی و مسئولیت اجتماعی شرکتی قابل‌شناسایی هستند. ضمن آنکه هر دو مفهوم، شرکت‌ها را به رعایت مسئولیت امانی و اخلاقی خود در برابر ذینفعان فرا می‌خوانند. این مسئولیت‌پذیری برای کسب و حفظ اعتماد سرمایه-گذاران مالی و سایر ذینفعان یک کسب‌وکار، حیاتی است. بنابراین هر دو مفهوم از سرچشمه¬های واحدی نشات می گیرند که شفافیت، پاسخگویی و صداقت هستند. به نظر می رسد که حاکمیت شرکتی خوب و مسئولیت اجتماعی شرکتی، به‌تدریج از اقدامات خیرخواهانه به‌سوی راهبردهایی برای بازیابی اعتماد مشتریان و جامعه درحرکت هستند.
این دو مفهوم همچنین، منافع بلندمدت و پیوسته‌ای برای شرکت به ارمغان می‌آورند و بقای کسب‌وکار را پشتیبانی می‌کنند. حاکمیت شرکتی خوب، منافع مالکان، مدیران و همه وابستگان به شرکت را همساز می کنند و امکان تأمین سرمایه بلندمدت، حفظ اعتماد تأمین‌کنندگان مالی و استفاده ماهرانه از سرمایه‌های کسب‌شده را میسر می سازد.
بسیاری از اندیشمندان اقتصادی، درصدد هستند که با در نظر گرفتن مسئولیت اجتماعی به‌عنوان یکی از ابعاد حاکمیت شرکتی، رویکرد کل گرایانه تری به حاکمیت شرکتی ارائه دهد. از این منظر، حاکمیت شرکتی خوب، شامل حصول اطمینان از عملکرد مسئولانه شرکت در قبال جامعه است و مبنای اخلاقی آشکاری را برای کسب‌وکار در نظر می‌گیرد. بنابراین، مسئولیت اجتماعی در برابر کارکنان داخل شرکت و جامعه بیرون شرکت، باید در ساختارها و رویه های حاکمیت شرکتی نهادینه شود.
عوامل بسیاری در تصمیم‌گیری شرکت‌ها در مورد مسئولیت اجتماعی نقش‌آفرین هستند که در موفقیت و شکست این تصمیم‌ها نیز مؤثر واقع می‌شوند. این عوامل که هم در داخل و هم در خارج از شرکت‌ها قابل‌شناسایی و بررسی هستند، می‌توانند به‌عنوان مانع و سد راه عمل کنند، یا برعکس، به‌صورت تسهیل گر و محرک برای مسئولیت اجتماعی شرکتی ظاهر شوند.

اما از آنجاکه عملکرد اجتماعی شرکتی یا اندازه گیری مسئولیت اجتماعی شرکتی، موضوع مهمی برای کسب‌وکار و جامعه است و همچنین رسیدگی به موضوعات مهم، نیازمند اندازه گیری آن‌ها است، ضرورت اندازه گیری مسئولیت اجتماعی شرکتی آشکار می شود. اندازه گیری مسئولیت اجتماعی، سطوح حداقلی را برای عملکرد مشخص کرده و به سازمان‌ها یاری می رساند تا کیفیت فرآیندها، سیستم‌ها و اثرات خود را مدیریت ‌کنند. از طرفی اندازه گیری این مفهوم مشوقی برای اقدامات مطلوب است.
تجربه بورس اوراق بهادار تهران در کمی سازی موضوع حاکمیت شرکتی و میزان رعایت شرکت-های پذیرفته شده جالب است. با کمی سازی صورت گرفته، امکان مطالبه همه ذینفعان، اصحاب رسانه و سرمایه گذاران از مدیران و تیم راهبری شرکتی در خصوص رعایت و ارتقای نظامات حامیت شرکتی بوجود آمده است که بدون شک اقدامات این چنینی در حوزه مسولیت اجتماعی نیز می تواند مفید باشد.

مسئولیت پذیری اجتماعی بنگاه و نقش سازمان بورس و اوراق بهادار
مسئولیت پذیری اجتماعي بنگاه‌ها، يك روش مديريتي است كه از راه ارتباط اخلاقي و شفاف سازمان بـا تمام ذينفعان، همچنين با کسانی كه در تعيين اهداف سازمان دخيل هستند تعريف مي شود و بر توسعه پايدار جامعه، حفاظت از محیط‌زیست و منابع طبيعي، پذيرش تغيير و حرکت در مسیر كاهش مسائل اجتماعي تأکید دارد. به معناي دقيق كلمه، حتي اگر چنين فعاليت هايي از نظر قانوني حاكميت نيافته باشند، سازمان ها به جامعه تعهد دارند كه به روشی مسئولانه در اجتماع رفتار كنند و افزون بر وظیفه کسب سود، وظایف اجتماعی خویش را نیز انجام دهند.
مطابق نظریه سهامداران سایه، گرچه یک شرکت تجاری توجه بیشتر خود را به حداکثر نمودن ثروت در بلندمدت و شرکت‌های تعاونی تأکید خود را بر حداکثر نمودن رفاه اعضای خود قرار می دهند، اما هدف آن‌ها به تأمین سود و کسب ثروت محدود نشده و مواردی همچون تأمین امنیت شغلی بیشتر برای کارکنان، ارائه محصولات باکیفیت برای مصرف کنندگان و توزیع گسترده تر رفاه اجتماعی را نیز شامل می شود. از این‌رو مسئوليت اجتماعي شركتي تلاشي است كه براي تحقق ايـن انتظارات، نيازها و خواسته هاي مختلف انجام مي شود و تحقق يكي پس از ديگري، اعتماد اجتماعي را افزايش داده و از اعتبار کسب‌وکار حمايت مي كند. در کنار سازمان-های انتفاعی، مهم‌ترین هدف سازمان های عمومی نیز حداکثر سازی رفاه و کیفیت زندگی افراد جامعه هست.

در حال حاضر، در سطح شرکتها و در بازارهای سرمایه، پارادایم فعالیت های مسئولانه در حال تغییر بوده و "پایداری و مسئولیت شرکتی" جایگزین مفهوم کلاسیک "مسئولیت اجتماعی شرکتی" شده است. این تغییر، در سطح کلان و خرد فعالیت های مسئولانه اثر خواهد گذاشت.
پایداری یا ESG موضوعی است که در سال های اخیر در بین فعالین بازار سرمایه گسترش‌یافته است. بورس، به‌عنوان محلی برای تأمین مالی بخش واقعی اقتصاد، می‌تواند به توسعه رفتار و کسب‌وکارهای پاسخگو کمک کنند و در نتیجه توسعه پایدار و رویه‌ها و سیاست‌های ESG شفاف را تسهیل نماید و از طریق افزایش آگاهی سرمایه‌گذاران در حوزه ESG، ثبات، انصاف و شفافیت بازارها و ارتقا اعتماد سرمایه‌گذار را بهبود بخشد.

در سطح کلان روابط مبتنی بر نوع‌دوستی، جای خود را به شراکت های پایدار و مساوی خواهد داد. پاسخ‌های حداقلی به مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی با راهبردها و سرمایه گذاری در بازار های مسئولیت‌پذیرتر، جایگزین خواهند شد. روابط مبتنی بر شهرت در زمینه مسئولیت اجتماعی اعتبار خود را از دست خواهند داد و شرکت‌ها با توجه به عملکرد واقعی خود در حوزه های اجتماعی، زیست‌محیطی و اخلاقی مورد قضاوت قرار خواهند گرفت که این اتفاقات به معنای بهبود کلی وضعیت زندگی و اجتماع خواهد بود.
در سطح خرد نیز مسئولیت اجتماعی به‌عنوان کالا و خدمتی لوکس در نظر گرفته نخواهد شد، بلکه به‌عنوان راه‌حل‌های مقرون‌به‌صرفه‌ای نگریسته می شود که افرادی را که بیشترین نیاز را درزمینه بهبود کیفیت زندگی دارند، مورد هدف قرار دهد. همچنین سرمایه گذاری در شرکت‌های اجتماعی خودکفا، به‌جای مشارکت نقدی در امور خیریه موردتوجه قرار خواهد گرفت. از سوی دیگر شاخص‌های مسئولیت اجتماعی که شرکت‌های بزرگ را رتبه بندی می کنند، جای خود را به سامانه های امتیازدهی جدید خواهند داد که عملکرد اخلاقی، اجتماعی و زیست‌محیطی را به امتیازات شرکت‌ها تبدیل خواهند کرد و تحلیلگران را در تصمیم گیری یاری خواهند رساند.
گزارش‌های سالانه درباره مسئولیت‌های اجتماعی، جای خود را به جریان اطلاعات برخط و دائمی خواهد داد و عملکرد در حوزه مسئولیت اجتماعی به‌طور فزاینده ای در سنجش عملکرد سازمان و دستگاه‌های تشویقی، نهادینه خواهند شد. این تحولات در آینده ای نزدیک، جامعه و فضای اقتصادی کشور ما را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. ازاین‌رو ضروری است سازمان های ایرانی نیز به شکلی صحیح در راه اقدامات مسئولانه گام بردارند.
بازار سرمایه کشور نیز از این مهم مستثنی نبوده و دیر یا زود بایستی در خصوص گزارشگری مسئولیت‌پذیری اجتماعی اقداماتی را انجام دهد. به نظر می رسد بهتر است در حوزه مسئولیت پذیری اجتماعی و به عبارت دقیق تر "پایداری و مسئولیت سازمانی" به نحوی عمل شود که الگوی مناسبی برای اقدامات سایر بنگاه‌های اقتصادی ارائه نماید. به عبارتی انجام فعالیت های مسئولانه توسط بورس اوراق بهادار و فرهنگ‌سازی صحیح در این خصوص، خود فعالیتی مسئولانه محسوب می شود که سایر سازمان های ایرانی را در برنامه ریزی برای انجام فعالیت های مسئولانه تشویق و راهنمایی می کند.
بازار سرمایه با طیف وسیعی از ذینفعان در ارتباط است که سرمایه گذاری های مسئولانه برای پاسخ به نیازهای آن‌ها می تواند به ایجاد بازار سرمایه ای پویا و درنهایت اقتصادی فعال تر منجر شود.
اما راه تحقق این اهداف و ایجاد ارزش های مشترک میان بورس و جامعه ذینفعان "مشارکت هوشمندانه" است و باید با راه حل های مبتکرانه ، بحران های جامعه و چالش های سازمانی پیگیری شود.
بورس به دلیل پتانسیل هایی که دارد با یک برنامه ریزی منسجم می تواند نه‌تنها مدیریتی مسئولانه و پایدار را در راستای شرح وظایفش به کار گیرد بلکه همان‌طور که گفته شد می تواند با درانداختن طرحی نو و ارائه تجاربی نوین، فعالیت های مسئولانه سایر بنگاه‌ها را نیز در مسیر صحیح، ریل گذاری کند.

روش های تأمین مالی فعالیت های مسئولانه
در کشور ما به لحاظ فرهنگی و مذهبی مسائلی مثل نیکوکاری، حفظ محیط‌زیست، کمک به همنوع و احساس مسئولیت نسبت به دیگران از جمله ارزش های اجتماعی محسوب می شود و در فعالیت های مسئولانه بنگاه‌های اقتصادی نیز مورد توجه قرار می گیرد. ازاین‌رو روش و ابزاری که با در نظر گرفتن این ارزش ها، در جهت رفع چالشهای مالی، مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی مورد استفاده قرار گیرد و سرمایه گذاری  های اجتماعی مسئولانه را ترویج نماید، می تواند به‌عنوان یک روش و ابزار مالی مناسب برای اهداف مسئولانه بنگاه‌ها مطرح گردد. از جمله این روش ها می توان به روش های تأمین منابع مالی همچون اوراق قرض الحسنه، اوراق وقف و یا صندوق های سرمایه گذاری نیکوکاری اشاره کرد.
اوراق قرض‌الحسنه، اوراق بهاداری است که بر اساس قرارداد قرض، بدون بهره منتشر می‌شود و به‌موجب آن ناشر اوراق، به میزان ارزش اسمی آن‌ها به دارندگان اوراق، بدهکار می شود و متعهد است در سررسید اوراق به آنان بپردازد.
ناشر با انتشار اوراق قرض الحسنه با سررسیدهای معین، وجوه مازاد افراد خیّر را جمع آوری کرده، در طرح خاص عام‌المنفعه سرمایه گذاری می‌کند و یا به‌صورت مستقیم یا از طریق صندوق‌های قرض‌الحسنه یا بانک‌ها به افراد حقیقی یا حقوقی هدف، وام قرض‌الحسنه می‌پردازد. سپس از محل بودجه سالانه یا از طریق جمع آوری اقساط وام‌های قرض‌الحسنه، اوراق سررسید شده را تسویه‌حساب می‌کند.
منابع حاصل از انتشار اوراق قرض الحسنه می تواند صرف تأمین مالی طرح‌های عام المنفعه، اعطای قرض‌الحسنه به نیازمندان، تأمین سرمایه اشتغال اقشار کم‌درآمد و یا تأمین مالی برای خرید نیازهای ضروری شود. اوراق قرض الحسنه، امکان انتشار در بازار سرمایه داشته و تمهیدات لازم برای انتشار آن نیز توسط سازمان بورس فراهم‌شده است.
از دیگر ابزارهایی که می تواند در راستای مسئولیت پذیری بنگاه‌ها مورداستفاده قرار گیرد، اوراق وقف است. اوراق وقف، اوراق بهادار غیرانتفاعی بانامی است که با قرارداد صلح و به‌منظور وقف شرعی منتشر میگردد. هدف از عرضه اوراق وقف، «وقف مشارکتی و جمعی» است. این مهم، برای مردم و خیرین امکان سهیم شدن در سنت پسندیده وقف را با مبالغ اندک فراهم می آورد.
یکی دیگر از ظرفیت های نظام مالی که می تواند برای فعالیت های مسئولانه موردتوجه قرار گیرد، استفاده از صندوق های سرمایه گذاری است. این نهادها، یکی از انواع واسطه‌های مالی هستند که با فروش واحد سرمایه‌گذاری خود به عموم مردم، وجوهی را تحصیل و آن‌ها را در ترکیب متنوعی از اوراق بهادار شامل سهام، اوراق بهادار بدهی، ابزارهای کوتاه‌مدت بازار پول و دارایی‌های دیگر، با توجه به هدف صندوق، به‌طور حرفه‌ای سرمایه‌گذاری می‌کنند. یکی از انواع صندوق های سرمایه گذاری، صندوق های سرمایه گذاری نیکوکاری است.
هدف از تشکيل این صندوق ها، جمع‌آوري وجوه از اشخاص نیکوکار است و هر شخص نیکوکار می‌تواند با سرمایه‌گذاری در این صندوق ها، به سه روش‌ در امور نیکوکارانه مشارکت داشته ‌باشد.
روش اول: سرمایه‌گذار، اصل و درنتیجه تمام منافع حاصل از سرمایه‌گذاری خود را به امور نیکوکارانه اختصاص دهد. در این صورت گواهی سرمایه‌گذاری به‌نام مدیر اجرای صندوق صادرشده و به شخص نیکوکار مطابق رویۀ پذیره‌نویسی، صدور و ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری، لوح تقدیری اعطاء می‌شود.
روش دوم: سرمایه‌گذار، تمام منافع حاصل از سرمایه‌گذاری خود در صندوق را به امور نیکوکارانه اختصاص دهد. در این صورت گواهی سرمایه‌گذاری به‌نام شخص نیکوکار صادر می‌گردد.
روش سوم: سرمایه‌گذار، بخشی از منافع سرمایه‌گذاری خود در صندوق را (که سالانه بیش از حداکثر نرخ سود علی‌الحساب سپردۀ پنج‌ساله در سیستم بانکی کشور نخواهد بود)، به خود اختصاص داده و درصورتی‌که سرمایه‌گذاری وی در صندوق منافعی بیشتر عاید نماید، مابقی منافع را به امور نیکوکارانه یادشده اختصاص می‌دهد. در این صورت، گواهی سرمایه‌گذاری به‌نام شخص نیکوکار صادر می‌شود. علاوه بر موارد فوق، شخص نیکوکار می‌تواند در هنگام ابطال واحدهای سرمایه‌گذاری خود، تمام یا بخشی از مبالغ مربوط به ابطال را به امور نیکوکارانۀ مندرج در امید نامه اختصاص دهد. تجربه راه اندازی صندوق های نیکوکاری مختلف در بازار سرمایه کشور به‌منظور اهداف متنوعی مثل تأمین منابع لازم برای بیمه و درمان معلولان جسمی و ذهنی، اشتغال مددجویان بهزیستی، تأمین جهیزیه، حمایت از سالمندان، توسعه فعالیت های دانشگاهی و حمایت از جامعه ورزشی وجود دارد.
لازم به ذکر است بنگاه‌های اقتصادی می توانند به‌منظور انجام فعالیت های خیرخواهانه، عام المنفعه و مسئولانه نسبت به انتشار اوراق قرض الحسنه و اوراق وقف و یا راه اندازی صندوق های سرمایه گذاری نیکوکاری اقدام کنند و افراد حقیقی و حقوقی را نیز به سرمایه گذاری در این ابزارها که از انواع سرمایه گذاری های مسئولانه محسوب می شود، دعوت نمایند. البته از سایر روش های تأمین مالی و سرمایه گذاری نیز با توجه به نیت به‌کارگیری آن‌ها، می توان به‌منظور توسعه فعالیت های مبتنی بر مسئولیت پذیری اجتماعی استفاده نمود اما روش های ذکرشده قرابت بیشتری با فعالیت های مسئولانه و سرمایه گذاری های اجتماعی مسئولانه دارد.

بررسی‌های اخیر فدراسیون جهانی بورس ها چند شاخص اصلی از معیارهای سه‌گانه پایداری را از دیدگاه بورسهای مختلف ارائه می‌دهد.
پایداری و راهبری صحیح، برای تداوم موفقیت و سعادت شرکت‌ها در سال های آینده بسیار حیاتی هست. موضوعات اجتماعی و راهبری نیز بر پایداری شرکت‌ها و سایر سرمایه‌گذاری‌های بالقوه تأثیر به سزایی دارند.
به همین دلیل ، تقاضا برای گزارش‌های پایداری افزایش‌یافته است. این‌گونه گزارشگری، امکان تصمیم‌گیری‌های آگاهانه درزمینه سرمایه‌گذاری را فراهم نموده و بررسی‌های دقیق درزمینه فرصت‌های بالقوه سرمایه‌گذاری بلندمدت را تسهیل می‌کند.
بورس در صف مقدم برای تشویق ارائه گزارش‌های پایداری هست و با فراهم کردن زیرساخت‌ها از طریق وضع مقررات، اجرای قوانین، سیاست‌های ملی و با به‌کارگیری سایر ابزارهای تشویقی در این امر مهم مشارکت می‌نماید.
    ملزم کردن شرکت‌ها به ارائه گزارشی درزمینه ESG
    جمع‌آوری شاخص‌های ESG شرکت‌های پذیرفته‌شده؛
    ارائه محصولات مالی پایداری محور و تخصیص منابع به شرکت‌های پیشرو درزمینه ESG
    مشارکت در طرح‌ها و رویدادهای مرتبط با پایداری، همکاری و هماهنگی‌های مرتبط با ذی‌نفعان و کارشناسان پایداری در بازارها
بورسها نیز همانند شرکت‌ها باید خودشان تهیه گزارش پایداری را مدنظر قرار دهند.
فدراسیون جهانی بورسها به‌عنوان بزرگ‌ترین و معتبرترین انجمن بورسهای جهانی با تشکیل کارگروه تخصصی درزمینه توسعه موضوع ESG در بازارهای عضو گزارش‌های متعددی تهیه‌کرده است که دو گزارش اخیر در این زمینه بسیار مفید می‌باشند.
کارگروه پایداری فدراسیون جهانی بورسها، در دو گزارش اخیر خود، شاخص‌های کمی اصلی ESG  شامل 33 شاخص در حوزه زیست‌محیطی، اجتماعی و راهبری که بورسها بر اساس آن مورد ارزیابی قرار می‌گیرند، و همچنین به راهکارهای بورسها در زمینه توسعهESG  اشاره‌کرده است. در 39 درصد از بورسها درخواست‌هایی از طرف سرمایه‌گذاران برای تهیه  گزارش‌هایی در زمینه پایداری و ESG  ارائه‌شده است.
بورسها از طریق اجرای راهکارهای جهانی در این زمینه، ایجاد بازار پایدار، عضویت در کارگروه پایداری فدراسیون، میزبانی یا مشارکت در رویدادهای آموزشی مرتبط با ESG  و یا توسعه ابزارهای ESG  در توسعه این حوزه مشارکت داشته‌اند. علاوه بر این، برخی از بورسها با بخش‌های مرتبط سازمان ملل درزمینه طرح‌های حفاظت محیط‌زیست مثل کاشت درخت، سازمان‌دهی طرح‌های خیریه یا طرح‌های بیابان‌زدایی همکاری نموده‌اند.

برزیل مثال بسیار خوبی برای تشریح موفقیت یک بورس در زمینه توسعه گزارش‌های اختیاری ESG هست. در حقیقت، برزیل درراهکارهای شفافیت و افشای اختیاری اطلاعات غیرمالی بسیار موفق عمل کرده است. رویکرد بورس برزیل، ارائه توصیه‌ها و تشویق پذیرش اختیاری رویه‌های مناسب و درعین‌حال پایش شرکت‌های بورسی و فراهم کردن ابزارها و حمایت‌های موردنیاز در میان‌مدت هست. در بورس برزیل، شرکت‌های بورسی الزامی به پرداخت جریمه برای انتشار گزارش پایداری ندارند و سازوکارهای الزام‌آوری برای انتشار چنین اطلاعاتی وجود ندارد.
به‌منظور دسترسی سرمایه‌گذاران و سایر ذی‌نفعان به اطلاعات ESG ، بورس برزیل در سال 2012 توصیه‌نامه‌ای با عنوان «گزارش پایداری یا گزارش یکپارچه» منتشر کرد که همه شرکت‌های بورسی را تشویق می‌کند تا پاسخگویی به بازار سرمایه را با انتشار گزارشی بهبود دهند.
در پایان لازم میدانم از همه دست اندرکاران این نشست که نگاه متعالی برای تبدیل مسولیت اجتماعی به خواست و مطالبه عمومی دارند، تشکر کنم. با سپاس از توجه شما

 انتهای پیام/

ارتباط با ما

دبیرخانه دائمی : تهران، میدان ونک، چهارراه جهان کودک، برج امیر پرویز، طبقه 7 ، واحد 72
تلفن:88206711-021

 

آمار بازدید جایزه ملی مسئولیت اجتماعی

تمامی حقوق محفوظ است ، طراحی شده توسط گروه نرم افزاری دیما ، قدرت یافته از دیما سی ام اس

تمامی حقوق برای نشان مسئولیت اجتماعی محفوظ است.

Template Design:Cyanviolet Group